Naszej ekipie dane było celebrować ten „iwent” pierwszego dnia imprezy czyli w sobotę. Pogoda dopisało o czym świadczą nasze opalenizny oraz co najważniejsze ilość sprzętu latającego, którego było znacznie więcej niż w zeszłym roku.

Miłym akcentem był fakt dołączenia do biletu wstępu harmonogramu imprezy wraz z okolicznościową gazetką przedstawiająca ciekawe postacie i maszyny obecne na zlocie. Widać, że z roku na rok przygotowanie Pikniku jest coraz lepsze, choć nie obyło się tez bez małych potknięć jak choćby nie trzymanie się harmonogramu (co zresztą było zaznaczone w ulotce).

Tak więc w Sobotę praktycznie w środku miasta można było zobaczyć stada mechanicznego ptactwa podążające na miejsce zlotu. Były wśród nich konstrukcje rodzime jak Iskierka, Bies, „banda” Xtrimów, Orka i wiele innych, jak również lekkie konstrukcje z importu jak Tulak, Aeroprakt, Sova i wiele innych. Jeśli chodzi o Orkę, to muszę powiedzieć, że jest to mój ulubiony „gość” imprezy, której ewolucję śledzę od lat kilku. To dziecko inż. Margańskiego ma szansę zostać wdrożone do produkcji masowej już w przyszłym roku, co mnie jako fana awiacji, a szczególnie pod naszą – biało czerwoną bandera – bardzo cieszy. Okazuje się, że w Polsce można zaprojektować i zbudować doskonałą awionetkę, właściwie mini samolot dyspozycyjny o rewelacyjnych parametrach lotnych konkurencyjny cenowo do konstrukcji z tego segmentu. Pozostaje mieć nadzieję, że również Bielik (także „dziecko” Pana inż. Margańskiego) doczeka się masowej produkcji.

Wracając do samej imprezy trzeba przyznać, że organizatorzy zadbali o miłe niespodzianki jak choćby „nieoczekiwany” pokaz akrobacji na Antku (An-2), który wykonał pętlę! Nalot Paralotniarzy z PPG oraz skok spadochronowy wykonany z pokładu… motolotni.

Gwoździem programu był pokaz akrobacji wykonany na samolocie Juka przez litewskiego mistrza akrobacji Jurgisa Kairysa. Maszyna została stworzona przez swojego pilota, który współpracuje też z birem konstrukcyjnym Suchoja. Jurgi Kayris zaprezentował bardzo efektowny i dynamiczny program, facet ma talent do figur odwróconych i niskich przelotów brzuchem do góry Pozwolę sobie jednak na małą dygresję, otóż rok temu w roli akrobaty wystąpił Pan Marek Szufa na Extra 300 którego program – subiektywnie oceniając – był o wiele ciekawszy z perspektywy widza. Jeśli ktoś z Was widział przelot Pana Marka i przelot Jurgisa szczególnie z drugiego dnia imprezy to z chęcią zobaczył bym stosowny komentarz poniżej…

Wracając do Pana Szufy. Tym razem zaprezentował się publiczności jako modelarz oraz pilot modelu latającego w skali 3:4 słynnej Curtis Jenny. Było to niesamowicie widowiskowe przedstawienie. Ten niewielki dwupłat chwilami wręcz zawisał w powietrzu.

Całość imprezy była komentowana przez Dyrektora Muzeum Lotnictwa (notabene impreza odbywała się na terenie należącym do muzeum) oraz inż.Margańskiego (Pozdrawiam). Dzięki temu pierwszemu można było dowiedzieć się tak wiele ciekawostek z „życia samolotu” jak i historii (często zapomnianej) Polski! Drugi ze spikerów w prosty i rzeczowy sposób objaśniał niektóre zawiłości inżynierskie (szkoda tylko, że tak często Panowie sobie przerywali – nie będę pokazywał palcem kto komu

Wśród zaproszonych gości dostrzegliśmy również słynnego „uciekiniera” Pana Eugeniusza Pieniążka, a niespodzianką imprezy (chyba zupełnie nie planowaną) była wizyta premiera San Marino.

Reasumując. Piękna pogoda, wspaniałe maszyny (więcej niż rok temu) rewelacyjny komentarz genialny rodzinny klimat… tak może być tylko w Krakowie.

Uprzejmie donosił

Wojtek Szywalski

Jako post Scriptum chciałbym dodać, kilka słów na temat nie związany z lotnictwem. Mianowicie w dobie globalizacji, masowej emigracji ludzi młodych często naszych bliskich i znajomych Małopolski Piknik Lotniczy to także impreza, która w zupełnie naturalny sposób „przemycajca” wartości patriotyczne. Dzięki żywemu i spontanicznemu komentarzowi pasjonatów znających historię lotnictwa polskiego tak mocno związanego z burzliwymi dziejami naszego pięknego kraju – w dodatku przekazywanymi tak przystępnie i emocjonalnie – można powiedzieć, że Piknik opuszczałem z poczuciem jeszcze większej więzi z Polską. Szkoda tylko, że nie było nigdzie naszej flagi (choć amerykańska była)…

Kiedyś Iskierka przegrała rywalizację z Orlikiem, teraz ku uciesze widzów wykręcała różne ewolucje

Orka prawdopodobnie już w przyszłym roku zacznie być produkowana masowo jako powietrzna taksówka

Samolot Juka, jedyny i podobno najlepszy. Z 400 konnym silnikiem posiada duży zapas mocy

Nad Muzeum pojawiło się stado PPG...

...w tym paraplan

Impreza miała składać się z kliku części:

• Permanentnej wystawy sprzętu lotniczego.
• Możliwości wykupienia lotu widokowego.

Oraz z: Zawodów paralotniowych, szybowcowych, samolotowych i spadochronowych(cztery różne dni) na celność lądowania.

Ekipa easyfly.pl (w składzie Szuwar, Chmielu, Marszal) dotarła na miejsce 3 Maja w upalne środowe południe. Zadowoleni ze sprzyjającej aury udaliśmy się w stronę „zaparkowanych” maszyn. Można było zobaczyć klika lekkich samolocików, szybowce oraz leciwego ale jakże rasowego „Antka” pochłaniającego co kilkanaście minut kolejnych wycieczkowiczów. Goście również dopisali, ponieważ pojawiło się wiele, wiele rodzin z dziećmi. Dla maluchów był to niewątpliwie wyjątkowy dzień a to z powodu ich pierwszego w życiu lotu samolotem (większości z nich). Ceny biletów również nie należały do najdroższych.

W oczekiwaniu na skoczków (Ad. w/w zawody) udaliśmy się oglądać „sprzęt lotniczy” (Patrz punkt 1). W otwartym hangarze stało trochę „nadgryzionych” (zębem czasu) szybowców i Wilga bez silnika. Mimo to fajnie było „poczuć klimat”. Niestety z błogostanu wyrwał nas wrzeszczący jegomość w czarnym wdzianku krzyczący po wszystkich wewnątrz (a było tam wiele rodzin fotografujących się na tle sprzętu). Facet pokrzyczał i wygonił ludzi. Bardzo nas to zdumiało ponieważ hangar był otwarty i nie widniała żadna informacja zakazująca wstępu, a już napewno żadne ostrzeżenie, że przybytku pilnuje wściekły stróż. Cóż, niezbyt to ładne krzyczeć na gości, szczególnie dzieci. Dla mnie był to zwykły chamski wybryk nadąsanego typa. Nieładnie!

Ok, endorfiny wyparowały. Zaczęliśmy oglądać stojące na zewnątrz samoloty (w między czasie z pasa zieleni dobiegł nas znajomy ryk w stronę hangaru „PROSZĘ WYJŚĆ Z HANGARU”! – to kolejna grupa gości została uświadomiona).

No tak miałem pisać o samolotach. Więc poszliśmy oglądać samoloty stojące na trawie. Dopiero teraz dotarło do nas że maszynki stoją jak chcą a gdy któraś ma odlecieć zjawia się ktoś kto rozgania złaknionych gapiów. Dezorganizacja.

Generalnie pomimo tego bałaganu nie było tak źle. Można było pożywić się wyśmienitym „pieczonym” z grilla i popatrzeć na ewolucje modeli latających (też były) oraz majestatyczne koziołki szybowców.

Dla czekających na zrzut, AK miał kolejną niespodziankę. Spadochroniarze nie przyjechali bo wybrali się na Słowację itd. itp.

Kończąc myślę, że to bardzo dobrze, że w Krakowie ma miejsce coraz więcej imprez lotniczych (zawody balonowe, piknik lotniczy), jednak w tym wypadku osobiście uważam, że impreza nie należała do najbardziej udanych, choć tak niewiele brakowało. Pogoda wspaniała, Gości w bród tylko ta organizacja. Zabrakło też chyba wizji/celu takiej imprezy. Mam nadzieję, że AK wyciągnie wnioski na przyszły rok, a może i na miesiące wakacyjne i zorganizuje coś bardziej „żywego”. Przede wszystkim jednak życzył bym sobie i innym lepszego zachowania niektórych „włodarzy” oraz uczestnictwa we wszystkich zaplanowanych „iwentach”

Wojtek Szywalski
Podziękowania dla Chmiela i Marszala

Aeroklub położony jest w malowniczej okolicy pośród pól. Niestety wszelkie loty powyżej 1000m mogą odbywać się tylko za bezpośrednią zgodą centrum kontroli lotów na lotnisku w Balicach. Utrudnia to powstanie na przykład strefy zrzutu.

Są chwile w życiu Człowieka, kiedy czujesz-wiesz, że w stosunku do pewnej rzeczy lub czynności, nie możesz być obojętny – że To jest Twoje życie. To „coś” jest synonimem Ciebie. Wiesz, że musisz to robić – permanentnie i bez dyskusyjnie, ponieważ Ty bez tego czegoś jesteś nie w pełni sobą.
Tylko w Tej danej sytuacji w Tym danym momencie jesteś w 100% sobą. To co robisz określa Ciebie.

…i dzieje się…

Ludzie zdobywają wysokie szczyty, biją rekordy, malują śliczne obrazy, śpiewają, grają, uczą się języków, podróżują, wstępują do zakonów. Nie dzieje się to bez przyczyny jak sądzę. Często chcą zaspokoić swą próżność, to fakt ale też znajdują w tym przyjemność, odnajdują siebie, sens swojego życia!(?)
Wiele określeń przychodzi mi na myśli i im bardziej o tym dumam, tym więcej ich powstaje. Widać taka jest kolej rzeczy, że… Jesteśmy tu na tym świecie w pewnym celu. Każdy ma do spełnienia jak najwięcej „swoich misji”…

Prawdopodobnie było to kilka lat temu, może 5 może 3? Któż to wie. Uświadomiłem sobie, że spoglądam w górę, w niebo nie tylko z podziwem i admiracją, ale też z wielką pasją i ekscytacją… Ile razy spoglądam w gwiazdy czuję to samo. Niewidzialna siła ciągnie mnie w górę.

Od sklejania modeli samolotów, rysowania rakiet, przez zabawy z plastikowymi spadochronami obciążonymi kamieniem:) W końcu matka fizyka, aerodynamika, kosmologia… Człowiek zdaje sobie sprawę, że całe swoje życie jest mniej lub bardziej podporządkowane pewnej idei…

Idei latania

Paradoksalnie ciężko jest zauważyć tą ukrytą pasję, ponieważ jest ona czymś tak naturalnym jak oddychanie, dlatego gdyby ktoś poprosił mnie o wymienienie swoich zainteresowań jeszcze kilka miesięcy temu wypisał bym pewnie cały długopis, ale spadochroniarstwa by tam nie było

Dla mojej rodziny nadal jestem świrem wymagającym izolacji od społeczeństwa, bo „znowu coś wymyśliłem”, bo… postanowiłem zasmakować pędu powietrza na twarzy.

Dzięki ciekawemu zbiegowi okoliczności trafiłem na wspaniałych ludzi, którym nomen omen nie zawahałem się powierzyć mojego kruchego bytu.

Tuż po pracy piątkowym wieczorem wsiadłem w pociąg do Ostrowa Wielkopolskiego i pognałem w noc. Przedział dzieliłem z przemiłymi staruszkami wydającymi różne dźwięki, tak więc nici z drzemki.

Może to i dobrze, bo dotarłem na miejsce z portfelem

4 rano jesteśmy na miejscu. Całe miasto śpi,
ale nie stacja.
Na stacji zawsze panuje ruch, życie może lekko na rauszu ale toczy się. Widać to i czuć.

Taxi i na „Lotnisko Michałków” proszę.
Jesteśmy tam może w 20 min.

Tego dnia (nocy?) widoczność była niesamowita, księżyc porażał swym blaskiem, gwiazdy świeciły a duże Airbusy przecinały co rusz niebo. Zimno, ale to nic, wschód słońca…

Przygarnia mnie stróż, rad z wizyty gościa (pozdrawiam!!!) Pokazuje mi samoloty, hangar i w ogóle.
Magia jest wszędzie. Herbata smakuje lepiej.

Ranek

Ekipa Pyrlandii wstaje… ja bym się z chęcią położył, ale jestem tu po coś, przybyłem by spełnić misję, czekałem na to tak długo…

9:00 gwar i szum nasilają się, chyba wszyscy już wstali.
Jem śniadanie, jajecznica i dwie buły.
- Czy powinienem tyle jeść przed pierwszym skokiem? Naprawdę dobre żal by było gdyby to wyleciało

Żółta kaczka przybyła

Wbijam się na śliczną salkę z kombinezonami i spadochronami.
Pogoda boska!
Odliczam czas – już się nie mogę doczekać, o dziwo… niema emocji. Co jest ze mną? Czy to zmęczenie, czy głupota? Gdzie są odczucia, emocje, adrenalina? Taki stan REM tylko na jawie… hmm.

Niebieski, kombinezon – mój
Stylowy czepek – Mój
Gogle – moje

Madzioor pomaga mi z uprzężą. Przyjemne to nie powiem (hihi).

W około gwar szum, dzieci, owczarek niemiecki o aparycji najlepszego kumpla.
Idziemy do żółtego turbolota, siadamy… to się nie dzieje na prawdę.

Lecimy…

Na pokładzie? Jak było na pokładzie? Hmm Jak w akademiku w śród dawno niewidzianych kumpli po/w trakcie imprezy. Zajebiście!

Mały instruktaż. 4300m mamy – bonus!

Przez iluminatorek patrzę jak wyjście turbolocika rzygnęło niebiesko biało zieloną masą ludzików – cool!

Już! Ja też tak chcę – dawaj!!!

3,2,1 stoję w drzwiach – czemu nic nie czuję ??!!!
Mózg został w samolocie.
Jestem zawieszony w przestrzeni, oceanie niewidocznej substancji.

Wszystko lata. Percepcja wyostrzona na maxa. Chcę jak najdokładniej zapamiętać tą chwilę. Delektować się nią teraz i w przyszłości.

A potem szarpnięcie!
Przeciążenie – nieźle, musiałem wyrównać cieśnienie w zatokach.
Jest czasza. Już? Pierwsza myśl – wypiąć się – serio!

Cisza.

Robimy karuzelę w lewoooooo, w prawooooo wszystko wiruje bo tak chcę bo tak jest dobrze!
To było piękne.
Teraz jest w mojej głowie, jest częścią mnie. Będzie jeszcze lepiej.

Reasumując

W Pyrlandii poznałem wspaniałe osoby Madzioora, Zulkę no i Mr. Iwana Pozdro dla wszystkich. Zdaję sobie sprawę że Oni spotykają ludzi „jednego skoku” bardzo często, a mimo to przyjęli mnie fantastycznie, co najmniej jak znajomego. Big respect dla was!

Jeśli kiedykolwiek zapragniecie wybrać się w podróż przez chmury polecam wam ekipę Pyrlandii to Pasjonaci i Profesjonaliści w każdym calu!

Jeśli chcecie wiedzieć więcej o skokach tandemowych i nie tylko? Jeśli chcecie się dowiedzieć co to jest Pyrlandia to zpraszam na stronę www.tandemy.pl

Do następnego (wy)skoku.

That's how we are doing! Pływanie w oceanie powietrza to jest to! Przeżycie jak żadne inne, pozostawia krwawiącą ranę w duszy, która zasklepia się tylko w powietrzu - po to tylko żaby po lądowaniu otworzyć się na nowo...

Po prostu był KLIMAT. Ciężko to przekazać pisząc, dlatego zapraszam do zwiedzenia, krótkiego fotoreportażu (wielkie słowo). Już niedługo obszerny artykuł ubarwiony dodatkowym materiałem video. Zapraszam do podziwiania zdjęć Iskierki, Dwupłata, Cesny, extra300 i innych.

dodane 2005-09-04

Właściwie słowami ciężko oddać atmosferę tej imprezy! Tak powinienem rozpocząć i zakończyć tekst opisujący „Małopolski Piknik Lotniczy”. Było niezwykle „ciepło”, kameralnie i widowiskowo, tłumy przybyły na Czyżyny, aby zobaczyć i doświadczyć przygody. Dla każdego coś miłego pokazy desantu ze śmigłowca, przeloty Sky Truckiem, ewolucje Biesa, popisy Orki i Pan Marek Szufa w swoim Extra 300, który udowadniał, że Newton nie zawsze racje ma! Całość dopełniał niezwykłą narracją inżynier Margański.

Nie był bym sobą gdybym nie napisał o tłumach prześlicznych Słowianek przyciągniętych (chyba) magią wehikułów, bo gdzie piękne i mocne maszyny tam i piękne kobiety

Nie ma co gadać zapraszam do oglądania zdjęć!

Wojtek Szywalski
Wielkie podziękowania dla Damiana ‘Lotnika’ za opiekę i wprowadzenie

Awionika Orki inż.Margańskiego

Mi8 - wielka 'ruska ciężarówka' wzbudza podziw (i wiatr) ten majestatyczny gigant